Hani olmaz da;
Belki unuturuz birbirimizi,
Yıllarca sarhoşu kalırız yaşadıklarımızın,
Belki de evlenerek yamalamaya çalışırız,
Hayatımızın en anlamlı günlerini…

Susma..!Kelimelerini dök avucuma..Saklımda kal..ölçüsünü koyma..!Cesaretsiz olsanda kızmam sana..sen… yokken ben vardım…Ben yokken sen bende kalacaksın zaten…!Durulma !Kalbime ak..gözyaşlarımı kirlet..Vebalin boynuma…

“Ama”Larla beni Kaybettin, “Keşke”Lerle Kendini Mahvedeceksin…
yolun açık olsun ey yar…
umarım fazla acı çekmezsin.

Hakk’ın karşısına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil seninle beraber aksın.” Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir “diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?

Yalnızlık, insanın, limansız bir denizde, rotasız ve ilerleyemeyen bir gemi gibi olmasıdır. Yalnızlık, insanın kendisini her şeyden ayrı, uzak, yoksun bulmasıdır. İnsanın ?her şeyi? sevdiği bir şeyden ya da maddiyattan ibaret olabilir. Çinliler şöyle der:?İnsanların umutları gökteki yıldızlar kadardır.? Yanızlık, bir i…nsanın gökteki milyonlarca yıldızdan birini dahi görememesidir. Esas olan şudur ki, yalnızlık duygusu her insanın içinde bir zerre kadar da olsa vardır. Bir an gelecek ve bu zerre tanesi patlayıp insanı bir an da olsa, uzun bir zaman da olsa ele geçirecektir. Yalnızlık ağları insanı saracaktır. İnsanı bu durumdan yine insanın kendisi kurtaracaktır.